Pater Pol wordt 70 jaar en werkt al 50 jaar in Congo. Dit weekend werd hij in de bloemetjes gezet. Het Nieuwsblad interviewde hem…
Spaghetti-Avond tvv Maison Papy
Op vrijdag 2 september organiseert de VZW Maison Papy zijn 2de editie van Spaghetti-Avond. Vanaf 18u kan je terecht in Zaal Crutzenhof (Oude Kuringerbaan 93, Heilighartwijk, Hasselt). Wij zijn verheugd om onze speciale gast “koko” Pol Feyen, vader en stichter van het weeshuis Maison Papy in Kinshasa, te mogen verwelkomen op die avond.
Spaghetti volwassen/vegetarisch: 10 euro
Kinderspaghetti: 6 euro
Met Dessertbuffet en aansluitend Praatcafé
Inschrijven kan via een berichtje op onze Facebookpagina, een e-mailtje nar info@maisonpapy.be, of via één van de leden van de vzw. De inschrijving is definitief bij betaling.
REK.Nr. VZW: IBAN: BE 36 0688 9055 2781 BIC: GKCCBEBB (met vermelding naam + aantal volw-vege-kind)
Filed under Uncategorized
Crisis In The Congo: Uncovering The Truth
Op You Tube geüpload door congofriends op 18 jun 2011
Crisis in the Congo: Uncovering The Truth explores the role that the United States allies, Rwanda and Uganda, have played in triggering the greatest humanitarian crisis at the dawn of the 21st century.
Support the completion of the film: http://congojustice.org/take-action/
Sign The Petition:http://www.change.org/petitions/fully-implement-public-law-109-456
Facebook: http://www.facebook.com/CrisisInTheCongo
Twitter: http://twitter.com/CongoCrisis
Congo Resources: http://friendsofthecongo.org
Filed under nieuws
Internationale dag voor het Afrikaanse Kind
Vandaag 21 juni 2011 vieren wij wereldwijd de 21ste internationale dag voor het Afrikaanse kind. Dit jaar staat deze dag volledig in het teken van straatkinderen.
Het Consortium for Street Children (CSC) is de belangrijkste netwerkorganisatie die al jaren ijvert voor het lot van straatkinderen in de wereld. Ook Maison Papy netwerkt met het CSC via de sociale media. Naar aanleiding van deze dag schrijft het CSC in haar persmededeling o.a. het volgende:
“Street children are some of the most resourceful in the world, yet their rights are continually violated and denied – often at the hands of those that are tasked to protect them. ACERWC’s decision to devote this year’s Day of the African Child to street children is a welcome addition to a year of tremendous milestones for street children’s rights. Hopefully the mounting pressure placed on governments will encourage them to make understanding and fulfilling the rights of street children a priority.”
As part of the day CSC is making a number of recommendations to the African Commission for the Rights and Welfare of the Child, including:
1. Recognising the International Day for Street Children and using its mandate to urge State Parties to do the same
2. Ensuring State Parties act on the recommendations in the African Day assessment report
3. Committing to revisit the issue of street children in 3-5 years to assess overall progress
Filed under nieuws
Koko Pol en prins Laurent voeren dezelfde strijd
KINSHASA – “Enkele weken geleden is in onze buurt een kind van 14 maanden gestorven. Het wicht leed aan malaria en de ouders konden de anderhalve euro voor de medicamenten niet betalen. Ze zijn ook niet snel genoeg bij ons geraakt, anders hadden we hen kunnen helpen.” Zoals altijd is père Pol stipt op de afspraak in de lobby van het Memlinghotel in Kinshasa. Mijn bezoek aan Congo en Burundi laat niet toe dat ik zelf naar Cité des Jeunes en Maison Papy ga, dus komt Pol naar het centrum van Kin-la-Poubelle, Kinshasa de vuile, bruisende hoofdstad van Congo.
Meer dan een sucré, een Fanta, wil Pol niet drinken. Hij heeft straks nog een vergadering elders in de stad. Maison Papy blijft in voortdurende geldnood verkeren, vertelt Pol me, en de noden blijven hoog, veel te hoog. “De straatkinderen worden straatmannen”, zegt hij, “en dat levert de nodige problemen van criminaliteit op. Bovendien komen er iedere dag nog kinderen op straat bij. Je weet hoe dat gaat: economisch gezien blijft het hier slecht gaan en de kinderen worden buitengegooid.”
Père Pol signaleert ook nieuwe problemen, zoals kinderen die door gewiekste mensenhandelaren opgepakt worden en als (seks-)slaven verkocht worden. “Onlangs hebben we zo zes kinderen uit de Kasaï opgevangen. Drie meisjes, drie jongens, broers en zussen. De jongste was geen 3,5 jaar oud. Ze waren in Zambia onderschept en zouden in Zuid-Afrika als slaafjes verkocht worden. We runnen ook twee huizen voor de OIM, de Internationale Organisatie voor Migratie, die deze kinderen bij ons brengt. Wie wil, kan in Maison Papy terecht, hoewel we ze niet onmiddellijk bij de papillons onderbrengen.”
Zoals bekend worden veel kinderen van hekserij beticht – een handig trucje om ze zonder gewetensbezwaren op straat te zetten. “Les Eglises du Réveil, de nieuwe evangelische kerken, die als paddenstoelen uit de grond blijven schieten, pikken hierop in. Ze behandelen de kinderen voor veel geld tegen die toverij”, zegt Pol. “Ik heb nog nooit iemand tegen toverij behandeld. De Congolezen denken dat ik een goede fetisj heb, een bezweringsmiddel tegen tovenaars. Waarom zou ik anders ‘s avonds alleen in de hof rondlopen”, monkelt Pol. “Ook het feit dat ik geld blijf vinden, is voor hen het beste bewijs van de kracht van mijn fetisj.”
Pol neemt niet langer de dagelijkse leiding van Maison Papy op zich: “Ik houd me wel nog met de financiën bezig maar iedere dag intens met de jongeren bezig zijn, wordt te veel voor mij. Dat gaat niet meer.”
Enkele streepjes licht tussen deze donkere schets van Congo en Kinshasa: volgende week zaterdag, op 18 juni, arriveert Koko Pol in België. Op 7 september keert hij weer. Pol zal dan precies vijftig jaar in Congo zijn. Op 7 september 1961 kwam hij aan in het toen onafhankelijke Katanga.
Tweede streepje: Pol is ook actief in de bescherming van het leefmilieu. Hij werkt voor een Duits-Nederlands project voor de herbebossing van de Plateau in het territoire Mampu, op enkele uren rijden van Kinshasa. Het totale project slaat op 8.000 ha en is niet zo gek ver gelegen van het project waar de onfortuinlijke prins Laurent midden maart enkele bomen plantte.
“Wij beheren er een boerderij van 25 ha”, zegt Pol die mijn vragen over Laurent met stille glimlach beantwoordt. “We willen daar ook een dispensarium uitbouwen. Op het terrein leren we de mensen acacia’s planten. Deze boomsoort groeit snel en verbetert de bodem. Goed voor de landbouw en goed voor de brandstof. De bomen kunnen al na enkele jaren gekapt worden en verwerkt tot makala, tot houtskool om te koken. Zo slaan we meer vliegen in één klap: de bodem wordt vruchtbaarder, geiten kunnen de bladeren eten en de mensen moeten niet langer kostbare bomen rooien voor houtskool.” Of hoe prins Laurent toch een beetje gelijk krijgt…
Roger Huisman, 6 juni 2011
Filed under nieuws
Els Klein Hofmeijer op onderzoek in Kinshasa
Als masterstudent Politicologie (Internationale Betrekkingen) aan de Universiteit van Amsterdam, besloot ik afgelopen februari mijn scriptie te schrijven over de katholieke kerk in Congo. Na wat inlezen beperkte ik mijn onderzoek tot slechts de onderwijs- en gezondheidssector in de regio Kinshasa. Mijn scriptiebegeleider spoorde me aan om het
land waarover ik schreef, in ieder geval dan ook te bezoeken. En zo kwam het dat ik op 2 april mijn tickets naar Kinshasa boekte, en ineens een verblijf van 26 april tot 23 mei bij het katholieke ‘Centre Bethanie’ in de planning stond.
Maar nu ik geboekt had kwamen dan ook de praktische vragen: wie wilde ik in Kinshasa eigenlijk gaan spreken? Een zoektocht op het internet leverde de namen van een aantal Vlaamse paters en zusters op, die zich nog altijd in Congo inzetten voor de lokale bevolking. Zij leken mij een bron van kennis over de positie van de katholieke kerk in Kinshasa.
Eén van de op het internet genoemden was pater Pol Feyen van de congregatie van Don Bosco in de arme wijk Pompage, de huidige verantwoordelijke voor het reilen en zeilen van Maison Papy. Via de site van Maison Papy lukte het mij om met Pol in contact te komen, en na aankomst in Kinshasa maakten we dan ook snel een afspraak zodat ik een keer bij de paters van Don Bosco kon komen kijken.
Op de bewuste maandag kwam ik na een hobbelige rit bij de paters aan. Hier bleek echter dat Pol zelf geveld was door malaria. Zijn Nederlandse collega Kees Smeele was echter zo vriendelijk mij en mijn chauffeuse Claudia rond te leiden. En zo kregen wij het hele – erg goed onderhouden – perceel te zien.
Don Bosco was in Pompage niet alleen verantwoordelijk voor een kleuter-, basis- en middelbare school, maar droeg ook de zorg voor een praktijkopleiding met afdelingen voor houtzagerij, lassen, metselen en landbouw. En de afgeleverde producten waren van goede kwaliteit: zo maakten de leerlingen van de school de meubels voor het Congolese parlement!
Na een bezoekje aan de middelbare school kreeg ik ook een rondleiding door Maison Papy. De meeste jongens waren op dat moment naar school, maar ik kon zien dat zij over een fijn huis beschikten, waar voor hen gekookt en gezorgd werd, en dat ook zij droomden van een voetbalcarrière in de Britse Premier League (op één van de bedden waren de namen
Rooney en David Beckham geschreven). Op dit moment had het huis vijfentwintig bewoners, verdeeld over drie leeftijdsgroepen. Maar de aantallen inwoners verschilden nogal van tijd tot tijd, omdat sommige jongens opnieuw een leven op straat verkozen boven de het leven met regels in het Maison.
Na Maison Papy volgde een bezoekje aan de basisschool, die een paar honderd meter verderop lag. Pol voelde zich inmiddels sterk genoeg om hier mee naartoe te lopen, en wederom viel het me op hoe goed alles op de school geregeld was. 
Na de basisschool was het tijd voor lunch, en daarna moesten Claudia en ik alweer terug naar de stad. Al met al was het een erg leuke dag, waarop ik veel voor mijn onderzoek over het reilen en zeilen van de Congolese onderwijssector heb geleerd. Pater Pol en Pater Kees, bedankt!
Els Klein Hofmeijer – 1 juni 2011
Filed under Uncategorized
Amuse – Culinair parkfeest
Op 26 juni 2011 vindt het culinair parkfeest AMUSE plaats op domein Kiewit!
Dit feest staat in het teken van de wereldkeuken en eerlijke keuken. De leden van de SWOS zorgen voor duizenden amuse-hapjes aan 1 euro uit India, Peru, Congo, … De Stad Hasselt verzamelt met dit initiatief allerhande partners die bezig zijn met de eerlijke en de zuiderse keuken. Zo staat er showcooking met Giovani Oosters, Yanaïka Skrzyszkowiak van ‘Mijn Restaurant Exquisa’ of ‘Lady Chef 2011′ en Moke Karmaoui op het programma. Deze drie bekende chefs zullen koken met producten van lokale boeren en van eerlijke handel. Maar ook de Kids komen aan bod, ‘Maison Papy’ gaat ‘Koken met Kids’.
Verder is Hasselt rijk aan een wereldbekende chocolatier Boon die zal werken met Max Havelaar chocolade van Callebaut en een Belgische kampioene Barista, Katleen Serdons, die eerlijke Romboutskoffie zal zetten.
De Congolese, Senegalese, Filippijnse, Malinese, Burundese, Indische, Rwandese, Indonesische, Marokkaanse, Peruaanse, keuken zal vertegenwoordigd zijn door leden van de stedelijke adviesraad ontwikkelingssamenwerking die er ‘Zuiderse Amuses’ aan 1 euro zullen verkopen ten voordele van hun projecten in het Zuiden. Je krijgt dus niet alleen heel lekkers uit het Zuiden te ontdekken, maar ook de projecten in de landen zelf zullen aan de hand van foto’s voorgesteld worden.
Iedereen kent Lieve Blancquaert van haar programma’s op televisie, maar Blancquaert blijft op de eerste plaats een rasfotograaf. Al 25 jaar lang trekt ze samen met haar camera de wereld rond. Oxfam-FairTrade stuurde haar naar Zuid-Afrika, de Dominicaanse Republiek, Paraguay en Sri Lanka. Daar zag ze met eigen ogen hoe FairTrade werkt en dat legde ze vast in aangrijpende foto’s die tentoongesteld worden op Amuse.
Maar Amuse wordt vooral een culinair feest met strandstoelen en cocktails van Thomas Janssens, FairTrade drankjes en zuiderse muziek uit Azië, Latijns-Amerika en Afrika. Sayari Llaqta is een Peruaanse band die bestaat uit muzikanten en dansers die uitdrukking willen geven aan hun Inca-cultuur.. Indikala is een groep van 8 Indische danseressen die aan Bollywooddansen doen, degenen die de film zagen van ‘Slumdog Millionaire’, herinneren zich zeker nog deze typische dansstijl van de Indische filmindustrie. Dzidzolie is niet de eerste beste Afrikaanse groep, deze band speelde immers al op de Gentse Feesten en staat geprogrammeerd op Afro Latino. Paul Koudjou, de stichter van de band, is zoon van een Voodoo priester en priesteres die ook kruidendokters waren. Paul alias “Petit Paul”, kreeg met de moedermelk de smaak van de Voodooritmes en gezangen mee. Hij speelde in Benin reeds in diverse groepen, tot hij in 1980 naar België kwam. Hier begon hij samen met enkele anderen eerst de groep “Likalo”, speelde in de groep “Ntakraboa”, en nadien startte hij met “Dzidzolie” waarmee hij grote successen scoort.
In de Marokkaanse tent beleef je de sfeer van ‘Duizend-en-één-nacht’, proef je van Marokkaanse patisserie, verse muntthee, … en zal een fototentoonstelling staan van de Marokkaanse partnersteden. Voor de Kids zetten we hennatattoes. Kortom voor ieders wat wils, of vooral voor ieder wat (h)eerlijks!
Filed under Uncategorized
Over ons
Maison Papy is een Vlaamse VZW die actief wil meewerken aan een wereld waarin geen kind op straat hoeft te leven. De vereniging is toegewijd om lokale partners en organisaties in het Zuiden in hun werk met straatkinderen, ex-kindsoldaten, en verstoten kinderen te ondersteunen en hen hiertoe ook duurzame financiële ondersteuning te bieden. Als Vlaamse vereniging werken we samen met lokale partners en organisaties in het Zuiden om de complexe behoeften van kinderen die op straat of in opvangtehuizen leven aan te pakken, met het oog op de herintegratie in hun leefgemeenschap en de samenleving. De vereniging is een pluralistische organisatie. De organisatie verbindt zich op geen enkele manier aan een religieuze of politieke overtuiging, maar handelt vanuit een respect voor iedere overtuiging voor zover deze de universele rechten van de mens, en de universele rechten van het kind in het bijzonder, respecteert.
Een groot deel van onze werking is van bij aanvang gericht op het gelijknamige weeshuis voor jongens in Kinshasa (DR Congo), “Maison Papy”. Onder leiding van pater Pol Feyen wordt hier al 20 jaar intensief gewerkt aan de opvang en opvoeding van een 50-tal straatkinderen.
Filed under Uncategorized
